เช็กด่วน! โฆษณาแบบไหนเข้าข่าย “โฆษณาอาหาร” ที่ต้องขออนุญาตจาก อย.

“แค่โพสต์รูปสินค้าในเพจ ต้องขอ ฆอ. ด้วยเหรอ?” “จ้างอินฟลูฯ รีวิวแบบบ้านๆ ไม่ได้ใส่กราฟิกอะไรเลย ก็นับเป็นโฆษณาไหม?”

คำถามเหล่านี้คือความเสี่ยงที่เจ้าของแบรนด์อาหารและอาหารเสริมต้องเจอครับ เพราะคำจำกัดความของคำว่า “โฆษณา”ในสายตาของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) นั้นกว้างขวางกว่าที่เราคิดมาก วันนี้ ฆอ.com จะพาคุณไปเช็กให้ชัวร์ว่า กิจกรรมแบบไหนบ้างที่ต้องมีใบอนุญาต ฆอ. กำกับก่อนเผยแพร่สู่สาธารณะ

• “โฆษณาอาหาร” ในทางกฎหมายหมายถึงอะไร?

  ตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 การโฆษณาหมายถึง “การกระทำด้วยวิธีใดๆ ให้ประชาชนเห็นหรือทราบข้อความ เพื่อประโยชน์ในทางการค้า”

  หัวใจสำคัญคือ “เพื่อประโยชน์ในทางการค้า” ครับ ไม่ว่าคุณจะใช้ภาพ เสียง อักษร หรือการแสดงสีหน้าท่าทาง หากจุดประสงค์คือการทำให้คนอยากซื้อสินค้า นั่นคือการโฆษณาที่ต้องขออนุญาต

  ---

  4 รูปแบบการสื่อสารที่ “ต้องขอเลข ฆอ.” 100%

  1. การกล่าวถึง “สรรพคุณ” หรือ “คุณประโยชน์”

  หากในโพสต์หรือคลิปของคุณมีคำพูดที่สื่อว่ากินแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับร่างกาย เช่น “ช่วยให้สดชื่น” “บำบัดอาการอ่อนเพลีย” หรือ “ดูแลสุขภาพดวงตา” แม้จะเป็นข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ แต่ถ้าถูกนำมาใช้ประกอบภาพสินค้าเพื่อขายของ สิ่งนี้คือการโฆษณาครับ

  2. การระบุ “ผลลัพธ์” จากผู้ใช้จริง (Testimonials)

  การแคปแชทลูกค้ามาลงหน้าเพจ หรือการให้อินฟลูเอนเซอร์พูดว่า “ใช้แล้วดีจริง” “เห็นผลตั้งแต่วันแรก” รูปแบบนี้คือการโฆษณาที่ อย. เพ่งเล็งเป็นพิเศษ และต้องได้รับอนุญาต ฆอ. ก่อนเท่านั้น

  3. การเปรียบเทียบ (Comparison)

  ไม่ว่าจะเป็นการเปรียบเทียบภาพ Before/After หรือการเปรียบเทียบว่าสินค้าเรา “ดีกว่า” หรือ “เข้มข้นกว่า” ทั่วไปอย่างไร การสื่อสารเชิงเปรียบเทียบเพื่อดึงดูดใจลูกค้าเข้าข่ายโฆษณาเต็มรูปแบบ

  4. สื่อทุกชนิดที่มี “ปุ่มสั่งซื้อ” หรือ “โปรโมชัน”

  การทำภาพอาร์ตเวิร์กที่มีรูปสินค้าคู่กับราคา “1 แถม 1” หรือมีปุ่ม “Shop Now” หากในภาพนั้นมีการใส่คำโปรย (Tagline) ที่จูงใจให้เชื่อในคุณภาพสินค้า ถือเป็นโฆษณาอาหารที่ต้องมีเลข ฆอ.

  ---

  ช่องทางไหนบ้างที่ อย. นับว่าเป็นสื่อโฆษณา?

  ในอดีตเราอาจนึกถึงแค่ทีวีหรือวิทยุ แต่ในปี 2026 อย. ครอบคลุมไปถึง:

  • Social Media: Facebook (ทั้งโพสต์ปกติและ Ad), Instagram, TikTok, YouTube

  • Website: เว็บไซต์บริษัท, Landing Page, เว็บรีวิว

  • Marketplace: Shopee, Lazada (ในส่วนของภาพรายละเอียดสินค้า)

  • Offline: ป้ายบิลบอร์ด, ใบปลิว, แผ่นพับ, ป้ายหน้าร้าน

  ---

  กรณีข้อยกเว้น: แบบไหนที่ “ไม่ต้องขอ ฆอ.”?

  มีเพียงกรณีเดียวที่พอจะอนุโลมได้คือ การแสดงข้อมูลตามจริงที่ปรากฏบนฉลากที่ได้รับอนุมัติแล้ว โดยไม่มีการต่อเติมคำพูดจูงใจ เช่น:

  • แสดงภาพสินค้าคู่กับราคาเพียงอย่างเดียว (ไม่มีคำบรรยายสรรพคุณ)

  • การแสดงชื่อสินค้าและสถานที่จำหน่ายเท่านั้น

  • การให้ข้อมูลโภชนาการตามจริงโดยไม่มีการสรุปผลลัพธ์ที่จูงใจ

  ---

  สรุป: เช็กให้ชัวร์ก่อนโพสต์ เพื่อธุรกิจที่ยั่งยืน

  เส้นแบ่งระหว่าง “การให้ข้อมูล” กับ “การโฆษณา” นั้นบางมากครับ และส่วนใหญ่ผู้ประกอบการมักจะก้าวข้ามเส้นนี้ไปโดยไม่รู้ตัว การมีใบอนุญาตโฆษณาอาหาร (ฆอ.) ที่ถูกต้อง จึงเปรียบเสมือนเกราะป้องกันแบรนด์ของคุณจากค่าปรับรายกระทงที่อาจพุ่งสูงถึงหลักแสน

  ไม่แน่ใจว่าคอนเทนต์ที่ทำอยู่ เข้าข่ายต้องขอ ฆอ. หรือไม่? ส่งดราฟท์งานของคุณมาให้ ฆอ.com ช่วยตรวจสอบเบื้องต้นได้ฟรี! เราพร้อมดูแลตั้งแต่การให้คำปรึกษา ปรับคำโฆษณาให้ผ่านเกณฑ์ และดำเนินการยื่นขอใบอนุญาตแบบครบวงจร เพื่อให้คุณทำตลาดได้อย่างสบายใจและถูกต้อง 100%

  ---

  สนใจบริการขอใบอนุญาตโฆษณาอาหาร (ฆอ.)

  • Line OA: @ThaiFDA

  • Facebook: ฆอ.com – บริการขอใบอนุญาตโฆษณาอาหาร